آرارات بلندترین کوه کشورترکیه می باشد که درمرزمشترک ایران،ترکیه وارمنستان قرارداردویک آتشفشان خاموش است به ارتفاع 5160مترودرطول سال پوشیده ازیخ وبرف می باشددرمشرق آرارات بزرگ، آرارات کوچک یاماسیس قراردارد به ارتفاع3896مترکه به دلیل خشکی کمترموردتوجه کوهنوردان قرارمی گیرد.ماههای تیر،مردادوشهریورکوهنوردان بسیاری ازاقسا نقاط جهان جهت صعود به آرارات عازم منطقه می شوند. بهترین جبهه جهت صعود ،جبهه جنوبی می باشد، زیرا دارای امکانات بهتری است.دامنه های این کوه دارای چمنزارهای غنی وزیبائیست ونهرهای خروشان بسیاری ازدره های آن جاریست وعشایرکردساکن دردامنه های آرارات جهت استفاده ازاین چراگاه ها در دامنه های آن پراکنده ه اندومیزبانهای خونگرمی جهت استقبال ازکوهنوردان هستند.
آرارات درزبان کردی (چیای آگری)به معنی کوه آتشین گفته می شودودرزبان ترکی (آگری داغی) اطلاق می گردد. اولین صعود به این کوه که مارکوپولو آن را امری ناممکن دانسته در ۹ اکتبر ۱۸۲۹ توسط فردریک وان پاروت به واقعیت پیوسته است. دومین صعود مدت زمان زیادی پس از اولین صعود توسط رئیس سابق فدراسیون کوهنوردی دکتر بوزکورت ارگور در ۲۱ فوریه ۱۹۷۰ انجام شد. در سال ۱۹۸۰ هزاران کوهنورد از کوه آغری دیدن کردند.
مکان های مناسب برقراری کمپ :
بیس کمپ در ارتفاع ۲۳۰۰ متری
کمپ ۱ در ارتفاع ۳۳۳۰ متری
کمپ ۲ در ارتفاع ۴۲۰۰ متری
فصول صعود :
بهترین زمان صعود در فصل تابستان و مرداد ماه می باشد. البته در دیگر فصول نیز برنامه های صعود برقرار است و صعودهای زمستانی نیز انجام می شود.
آب و چشمه های منطقه :
چشمه آب در روستای توپچاتان – چشمه آب درکمپ ۱ و آب حاصل از ذوب شدن یخچال در کمپ ۲ موجود می باشد.
مختصات جغرافیایی و نحوه دسترسی به آن:
۱- مرز بازرگان ۲- جاده بازرگان به شهرDoģubayazit
۳- روستای توپچاتان ۴- روستای علی ۵- بیس کمپ ۶-کمپ یک ۷- کمپ دو ۸- قله آرارات
نکته : کوهنوردان می بایستی قبل از ورود به منطقه مجوز های لازم را کسب و به وسیله یک راهنمای محلی این قله را صعود کنند.
گزارش نویس :
ستاره حاجی زاده و مهرداد شاهانی
عکاس : محمد رضا کربلائی و مهرداد شاهانی
همنوردان حاضر در برنامه:
آقایان : قدرت اشتری ،محمد محمدیان دستجردی،محمدرضا کربلائی،مهرداد شاهانی،کامران خسارتی ،مهدی عامری
خانم ها :
بنفشه نصیری ،ماریااولینیگ ،ستاره حاجی زاده
سرپرست و مربی برنامه :
جناب استاد قدرت اشتری
شروع برنامه :
ساعت قرار همنوردان ۱۶:۳۰ در ترمینال غرب (آزادی) می باشد. با کمی تاخیر بلاخره اتوبوس، ساعت ۱۸ تهران را به مقصد ماکو ترک نمودیم. پس از اقامه نماز جماعت و صرف شام در یکی از رستوران های بین راهی به ادامه مسیر پرداختیم.
بلاخره ساعت ۷:۳۰ دقیقه به ترمینال ماکو رسیدیم و با ماشین سواری به سمت مرز بازرگان حدود ساعت ۸ صبح رسیدیم . با هماهنگی سرپرست، به سمت اداره خروجی گمرک رفتیم و با پرداخت عوارض خروج پس از حدود نیم ساعت از مرز وطن خارج شدیم. وارد گمرک (حدود) مرزی ترکیه شده و بعد از نیم ساعت از مرز رد شدیم. ساعت هایمان را یک ساعت و نیم به عقب برگرداندیم. این بار سوار بر یک دستگاه خودروی ون ترکیه ساعت ۹ صبح پنج شنبه ۱۲ خرداد به سمت شهر Doģubayazit راه افتادیم. و در بین راه از یک فرعی روستایی به سمت بیس کمپ رهسپار شدیم. چشم انداز زیبای کوه آرارت از داخل شهر همه را جذب خود کرده و به همه ما انگیزه مضاعفی می دهد.
گونی های تجهیزاتمان را که آماده کرده بودیم بار اسب نمودند. هزینه هر اسب که هر کدام سه گونی را برایمان جابجا می کرد ۱۷۰ لیر بود. کوله هایمان را بر پشت انداخته و حرکتمان را ساعت ۱۱ صبح شروع کردیم، نمای قله از این منظر هم بیانگر راهی بسی سخت و طولانی است. در طول مسیر چادر هایی از عشایر و گله های گاو، گوسفند و اسب مشاهده می شود. بعد از حدود ۲:۳۰ ساعت کوهپیمایی در مسیر پاکوب به چادر عشایر کورمانج رسیدیم، کودکان عشایر در میانه راه کارهای دستی مادران و خواهرانشان را برای فروش گذاشته بودند و سرپرست محترم برای حمایت از آنها اقدام به خرید و دادن تنقلات به کودکان کرد، در ادامه مسیر با چادر عشایر محل سکونت آنها روبرو شده و با گرفتن یک عکس یادگاری در کنارشان به مسیر ادامه داده و طبق تصمیم سرپرست محترم هر یک ساعت ۵ الی ۱۰ دقیقه استراحت کرده تا به بیس کمپ یک در ساعت ۱۵:۳۰ دقیقه رسیدیم، اما بعلت اینکه اسب هاتا ارتفاع ۳۸۰۰ متر، کوله ها را تحویل میدادن به مسیر ادامه دادیم و در طول مسیر همنوردان خارجی از کشورهای مختلف روبرو شدیم و مسیر شیب بیشتر به خودش میگرفت و برف بیشتر میشد در مسیر ،به مسیر ادامه داده و در حدود ساعت ۱۷ به ارتفاع ۳۸۰۰ متر محل تحویل کوله ها رسیدیم و شروع به کمپ زدن کردیم، و هوا رو به سردی همراه با باد میرفت و همزمان تیمی از شهر ارومیه در کنارمان کمپ زدن.
شب حدود ساعت ۲۳:۳۰ دقیقه باد شدت گرفته بود و چادرها که داخلش بودیم به هر سو میکشید و تگرگ شروع به بارش گرفته بود و نور رعد برقی که در داخل شهر بسمت کمپ باعث شده بود داخل چادر هر از گاهی روشن شود.
صبح روز جمعه به تصمیم سرپرست یکی از همنوردان یک ساعت زودتر صعود خودش را به همراه تیم همنوردان شهر ارومیه آغاز کرد و حدود ساعت ۶:۵۰ دقیقه صبح بقیه تیم صعود خود را به سمت قله استارت زدند.
مسیر صعود دارای شیب زیادی است که به سرقدم های بسیار کوتاه یکی از همنوردان حرکت می نمودیم و سرپرست عزیزمان بسیار در اندیشه ی این که هیچ کدام از همنوردان از صعود باز نمانند. در ادامه مسیر هر یک ساعت پیمایش ۵ الی ۱۰ دقیقه استراحت داده میشد و در حدود ارتفاع ۴۳۰۰ متر با همنورد عزیزمان که جلوتر از تیم حرکت کرده بود روبرو شدیم و از دیدارش و سلامتیش بسیار خوشحال شدیم و ایشان به تصمیم سرپرست محترم سرقدم تیم شده و به پیمایش ادامه داده، از ارتفاع ۴۸۰۰ متر یخ و برف و چند یخچال دایمی است که اگر شرایط جوی نامناسب باشد عبور را سخت می کند و از آنجا که بخت با ما یار بود وضعیت جوی بسیار صاف و آرام بود و نوید صعودی موفقیت آمیز به ما می داد. در ارتفاع حدود ۴۸۰۰ کرامپون ها را بسته، و سرپرست عزیزمان ابتدا کرامپونهای دوستان به کفش هاشون بسته بودن را بررسی کرده و یکبار دیگر نحوه درست بستن کرامپون را آموزش داده و نحوه گام برداری با کرامپون را باردیگر برای بچه های تیم مرور کردن و تیم پوشاک گورتکس را پوشیده و ادامه مسیر را بر روی یخچال آرارات طی کردیم.ساعت ۱۵:۴۵دقیقه بر فراز قله ی آرارات رسیدیم ، و سجده شکر بجای آوردیم گونه هایمان را اشک شوق تر کرده بود. همگی به هم تبریک گفتیم،و برای شفای همه بیماران دعا کردیم،بعد حدود نیم ساعت توقف بر فراز قله گرفتن عکس های یادگاری و خوشحالی از کسب افتخاری دیگر برای وطن عزیزمان و باشگاه ماهین ، روانه کمپ شدیم.
ساعت ۱۹:۳۰ دقیقه به کمپ رسیدیم. همگی بسیار خسته بودیم. طبق صلاحدید سرپرست به استراحت پرداختیم .حدود ساعت ۷ صبح روز شنبه است که تقریبا همگی بیدارند. چادرها و وسایلمان را جمع کرده و همه سرمست از صعودی دلنشین و ثبت موفقیتی دیگر در دفتر خاطرات زندگیمان حرکت به سمت کمپ ۱ در ساعت ۷:۵۰ دقیقه صبح را آغاز نمودیم. در طی مسیر بازگشت با گروه های زیادی از کشور خودمان از تمام نقات ایران مواجه روبرو و همکلام شدیم. آنها نیز به ما تبریک گفته و ما هم برایشان آرزوی صعودی موفق را داشتیم.حدود ساعت ۱۱:۴۰به بیس کمپ و محل پارک خودروهای ون رسیدیم و راهی شهر Doģubayazit و هتل زیبای آرارات شدیم،شب برای صرف شام به رستوران رفته و استراحت کرده و بالاخره فردای آن روز یعنی یکشنبه ۱۵ خرداد کوله بسته شده و ساعت ۱۲ ّبعداز ظهر هتل ترک کرده بسمت مرز حرکت کرده ، مهر خروج را در پاسپورت خود ثبت و ساعت ۱۶ بعداز ظهر به وقت قدم در خاک ایران گذاشتیم،وساعت ۱۸ بعداز ظهر سوار اتوبوس به مقصد تهران شدیم .